Mér finnst ég eithvað svo allveg lost .
Ég var semsagt að fá mail frá múttunni um hvað ég fer í í
skólanum.
Ég nenni ekki að fara í skólann en ég veit að ég þarf að gera
það og ef maður sé spurður í hvaða skóla ertu eða ertu búin
með stúdentinn og maður svarar nei þá er litið niður á mann.
Samfélagið lítur niður á fólk sem er ekki skólagengið.
Þegar ég horfi á það sem ég valdi mér fæ ég æluna uppí háls og
hugsa bara ójjjjjbarasta !!! 5 mánaðar helvíti framundan .
Ætti ég að segja þetta gott með skólann og fara að gera
eithvað með lífið mitt sem mér finnst skemmtilegt, ég er nú á besta
aldri og verð það ekkert aftur .
Ætti ég að fara að vinna og safna mér fyrir interrail og fara
bara að ferðast og sjá heiminn þangað til að ég vill fara heim og
þá veit ég kannski hvað mér langar að gera en ef ég hætti þá fer ég
kannski ekki aftur því að það er svo gott að eiga alltaf
pening.
En ef eg næ að vinna mig upp og verður boðið
verslunarstjórastaða en svo sjá þau að ég er ekki búin klára
stúdentinn og segja bara sorry, u hefðir getað fengið það ef u
værir student.. hefðum gefið þer tækifæri ef u værir með
fulla menntun
það væri sko bömmer!
Ef ég hætti núna eða tek mér frí þangað til að eg veit hvað ég
vill gera og svo allt í einu búm ... verður maður ólétt og yfir sig
ástfanginn , komin með íbúð,kall og bíl en neii svo þegar u ætlar
að fara að kenna barninu þínu stærðfræði þá kannstu hana ekki!
Ohhh hvað á ég að gera ???!!!
Mér hefur ekki fundist gaman í skóla síðan í 1sta bekk í
borgó
en ef eg tek eithvað í sumarskóla ....
anskotinn ég veit ekki
HELP !